تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود


ثبت افزایش سرمایه

تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود

پنجم – حق بردن سود

اشخاص از شریک شدن در شرکت ها و سرمایه گذاری در آن ها اهداف متعددی را دنبال می کنند . اما به نظر می رسد یکی از مهم ترین اهداف اشخاص از سرمایه گذاری در شرکت ها ، سود بردن و افزایش سرمایه است.

الف – ملاک تعیین کننده نحوه تقسیم سود

نحوه تقسیم سود و زیان بین شرکا بستگی به نوع توافق آن ها خواهد داشت . شرکا می توانند در اساسنامه ترتیبی برای تقسیم سود و زیان بین خود پیش بینی کنند. بنابراین در وهله نخست باید به مقررات خاص اساسنامه یا شرکت نامه جهت نحوه تقسیم سود و زیان مراجعه نمود. هرچند ماده 108 قانون تجارت صرفاً از توافق در اساسنامه صحبت کرده اما به نظر می رسد که مانعی نباشد که شرکا در شرکتنامه نیز با یکدیگر در رابطه با نحوه تقسیم سود و زیان تراضی نمایند.

2- قوانین و مقررات

در وهله دوم ، اگرشرکا خودشان در مورد این موضوع سکوت نمودند ، این بدان معنا خواهد بود که مقررات قانون تجارت و سایر قوانین مرتبط را در مورد نحوه تقسیم سود پذیرفتند. بنابراین در صورت عدم تراضی در خصوص نحوه تقسیم سود و زیان ، طبق اصل و قانون تجارت در مورد شرکت های با مسئولیت محدود عمل نموده و بدین ترتیب تقسیم مزبور به نسبت سرمایه شرکا به عمل خواهد آمد .

به عنوان مثال فرض کنید شریکی 10 درصد( 10 میلیون تومان) از سرمایه 100 میلیونی شرکت را تامین کرده باشد . کل سود قابل تقسیم در پایان سال مالی 5 میلیون تومان محاسبه می گردد. در این صورت سودی که به این شریک خواهد رسید درصورتی که خلاف آن در اساسنامه پیش بینی نشده باشد ، به نسبت 10 درصد یعنی 500 هزار تومان خواهد بود . با این وجود شرکا می توانند با هم توافق کنند که چنین شخصی به جای 10 درصد سود به میزان بیشتر(مثلاً 30 درصد) یا کمتر( مثلاً 5 درصد) باشد . بدیهی است این میزان نمی تواند 0 و یا 100 درصد تعیین شود و بگویند وی اصلاً سود نبرد؛چراکه خلاف اصل شراکت خواهد بود.

ب – نحوه محاسبه سود

در قانون تجارت در باب نحوه محاسبه سود خالص و سود قابل تقسیم شرکت های با مسئولیت محدود مقرراتی وضع نشده است .بنابراین دراین خصوص باید مواد 90 ، 232 ،233، 234 ، 236 ، 237، 238، 239 و 249 قانون اصلاحی بخشی از مقررات قانون تجارت در مورد شرکت های سهامی را رعایت کنند . سود خالص در سال مالی عبارت است از درآمد به دست آمده درهمان سال مالی منهای هزینه ها،استهلاکات واندوخته ها. هزینه های تاسیس شرکت نیز باید قبل از تقسیم هرگونه سود مستهلک گردد.

2- اندوخته احتیاطی

به موجب ماده 113 قانون تجارت ، مدیر یا مدیران شرکت باید هر ساله مبلغی را به عنوان سرمایه احتیاطی یا همان اندوخته قانونی که در لایحه اصلاحی نیز بدان اشاره شده شده است ، کنار بگذارد . این میزان حداقل یک بیستم از سود خاص سالانه شرکت است . این قاعده جنبه تکلیفی و آمره داشته و خلاف آن نمی توانند با یک دیگر توافق نمایند .بدین توضیح که شرکا در اساسنامه یا شرکت نامه نمی توانند از منظور کردن این سرمایه صرف نظر کنند یا میزان آن را به جای خداقل یک بیستم ، مثلاً یک سی ام در نظر بگیرند.این روند تا جایی ادامه می یابد که مبلغ آن به یک دهم سرمایه شرکت برسد که در این صورت منظور کردن سرمایه احتیاطی ،اختیاری خواهد بود . در صورتی افزایش سرمایه شرکت ، باید کسر یک بیستم هم چنان ادامه یابد تا وقتی که اندوخته قانونی مجدد به یک دهم سرمایه برسد. مثلاً لگر سرمایه شرکت 100 میلیون تومان است و سود خالص سالانه 20 میلیون تومان محاسبه گردیده است ، شرکت باید هر سال 1 میلیون تومان برای مدت 10 سال کنار بگذارد تا بعد از 10 سال مبلغ 10 میلیون تومان به عنوان سرمایه اختیاطی اندوحته شده باشد.

3- سود قابل تقسیم

شریک نباید تصور کند که آنچه که در انتهای سال مالی به عنوان سود دریافت می کند ، درآمد شرکت به نسبت سرمایه او در شرکت است. بنابراین اگر درآمد شرکت 300 میلیون تومان محاسبه گردد ، این درآمد ناخالص شرکت است . بنابراین از مبلغ مذکور باید یک سری هزینه ها کسر شود تا سود خالص به دست بیاید . پس از بدست آمدن سود خالص نیز هم چنان ممکن است سود قابل تقسیمی وجود نداشته باشد . به عبارتی دیگر ممکن است آنچه نهایتاً دست شریک را می گیرد ، مطابق با انتظار و محاسبات وی نباشد. به عبارت دیگر لزوماً نه درآمد بالا و نه درآمد پایین در سال مالی نباید باعث خوشحالی یا ناراحتی شریک شود. چه بسا در سالی که درآمد ناخالص شرکت بیش از سال مالی گذشته است اما پس از وضع هزینه ها و دیون و زیان ها و غیره ، مشخص می گردد که سود چندانی عاید شرکا نمی گردد .

سود قابل تقسیم از طریق سود حالص محاسبه می گردد. بدین توضیح که از سود خالص شرکت که به طریف فوق محاسبه گردیده است ، ابتدا زیان های سال های مالی گذشته و اندوخته های قانونی و سایراندوخته های اختیاری کسر می گردد . سپس به حاصل مذکور، سود قابل تقسیم سال های قبل که به هردلیل تقسیم نشده است ، اضافه می گردد. بعد این مبلغ نهایی بدست آمده با تصویب مجمع بین شرکا به نسبت تعیین شده برای سهم هر شریک ، پرداخت می گردد.

ج- مراجع محاسبه وتعیین سود قابل تقسیم:

1- مدیر یا مدیران

مدیر یا مدیران شرکت مکلفند پس از انقضای سال مالی ، صورت دارایی و دیون شرکت را در پایان سال و هم چنین ترازنامه و حساب عملکرد و سود و زیان شرکت را به ضمیمه گزارشی در مورد فعالیت و وضع عمومی شرکت تهیه و آن را اقلاً 20 روز قبل از تشکیل مجمع عمومی عادی سالانه در اختیار هیئت نظار قرار دهد. پس از آن نیز هیئات نظار باید آن را بررسی کرده و جهت اطلاع شرکا در مرکز شرکت قرار دهد. شرکا نیز تا 15 روز قبل از تشکیل مجمع می توانند به منظور بررسی اسناد مربوط به صورت دارایی ، ترازنامه و گزارش هیئت نظار به مرکز اصلی شرکت مراجعه نمایند.

2- مجمع عمومی سالانه

مجمع عمومی سالانه در وقت مقرر تشکیل شده وحساب های سال مالی را بررسی می کند . پس از تصویب آن ، در صورتی که احرازنماید سود قابل تقسیم وجود دارد ، مبلغی را که باید بین صاحبان سهام تقسیم شود ، تعیین می کند. هم چنین مجمع نحوه پرداخت سود را نیز تعیین می کند و اگر مجمع در این خصوص تصمیمی نگرفته باشد ، مدیر یا مدیران به این امر اقدام می کنند.در هر حال حداکثر ظرف مدت 8 ماده از تاریخ تصمیم مجمع تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود مبنی بر تقسیم سود ، پرداخت صورت خواهد گرفت.

د- منافع موهوم و غیر واقعی

هر سودی که بدون رعایت این قانون و مراتب فوق تقسیم شود ، منافع موهوم تلقی می گردد. به موجب ماده 115 قانون تجارت چنین مدیرانی که با نبودن صورت دارایی یا به استناد صورت دارایی مزور منافع موهومی را بین شرکا تقسیم کرده باشند ، کلاهبردار محسوب و به مجازات آن محکوم می گردند.

ششم – حق بهره برداری از اموال پس از انحلال شرکت

موارد انحلال شرکت با مسئولیت محدود متعدد است . برخی از آن ها با سایر شرکت ها مشترک بوده برخی دیگر اختصاص به شرکت با مسئولیت محدود دارد که در ذیل بدان ها اشاره می گردد:

الف- موارد عمومی انحلال

1- اگر موضوع و هدفی که شرکت برای انجام آن تشکیل شده است، غیرممکن شده یا آن موضوع انجام شده باشد.

2- وقتی برای شرکت مدت معینی تعیین شده باشد و آن مدت به اتمام برسد.

3- در صورتی که همه شرکا تصمیم بر انحلال شرکت بگیرند.

4- در صورتی که به هر علتی، از شرکای شرکت تنها یک نفر باقی بماند.

5- در صورتی که شرکت ورشکست شود.

ب- موارد اختصاصی انحلال

1- اگر عده‌ای از شرکای شرکت که سهم‌الشرکه آنان از نیمی از سرمایه شرکت بیشتر باشد، تصمیم به انحلال شرکت بگیرند. این اکثریت شامل اکثریت عددی شرکا نیست و حتی در صورتی که فقط یک نفر از شرکا که بیشتر از ۵۰ درصد از سرمایه شرکت را دارا باشد، چنین تصمیمی بگیرد، شرکت منحل خواهد شد، حتی در صورتی که تعداد شرکای شرکت بسیار زیاد باشد و آنها موافق انحلال شرکت نباشند.

2- اگر به علت ضررهایی که به شرکت وارد شده است، نیمی از سرمایه شرکت از بین رفته باشد و یکی از شرکا از دادگاه تقاضای انحلال کند، در صورتی که دادگاه دلایل متقاضی را قابل پذیرش بداند و بقیه شرکا هم حاضر نباشند سهم شریک را که در صورت انحلال به او می‌رسد، پرداخت کرده و او را از شرکت خارج کنند، دادگاه حکم به انحلال شرکت خواهد داد.

3- فوت شریک : اگر یکی از شرکا فوت کند؛ در صورتی که در اساسنامه پیش‌بینی شده باشد که فوت یکی از شرکا باعث انحلال شرکت شود.

پس از انحلال شرکت به هریک از دلایل اعم از عمومی و اختصاصی ، عملیات تصفیه امور شرکت آغاز می گردد. تا زمانی که شخصیت حقوقی شرکت باقی است حتی در مدت تصفیه ، مراجعه طلبکاران شرکت به شرکا بابت تادیه قروض شرکت امکان ندارد. با این وجود در شرکت با مسئولیت محدود ، همان طور که قبلاً نیز توضیح داده شد ، نهایت چیزی که شریک در هنگام انحلال به واسطه بدهی های شرکت از دست می دهد، سرمایه ایشان در شرکت است . چراکه طبق تعریف شرکت های با مسئولیت محدود ، مسئولیت شرکا به میزان آورده ای است که در شرکت آوردند. بنابراین بعد از انحلال و خاتمه تصفیه شرکت آن قسمت از دارایی شرکت که باقی مانده ،صرف بازگرداندن وجوه و مطالبات شرکا خواهد شد. هیچ یک از شرکا بعد از پرداخت سرمایه خود به شرکت به عنوان آورده ، دیگر ادعا و مالکیتی نسبت به آن نخواهد داشت .

چرا که این دارایی از این پس جزو دارایی شرکت که متعلق همه شرکا و طلبکاران شرکت است خواهد بود و شرکت شخصیت حقوقی با دارایی مستقل از شرکا خواهد داشت . در مقابل ایشان مالک سهم الشرکه شرکت خواهند شد. این سهم الشرکه برای ایشان حق وثیقه ایجاد نمی کند و نمی توانند به استناد آن نسبت به سایر طلبکاران شرکت از حق تقدمی برخوردار شوند. با این وجود طبق ماده ۲۱۱ قانون تجارت، آن قسمت از دارایی های شرکت که در مدت تصفیه مورد نیاز نیست، بطورموقت بین شرکا می تواند تقسیم شود اما مدیر تصفیه باید بدهی هایی که هنوز زمان پرداخت آن سررسید نشده و همچنین معادل مبالغی را که بین شرکا در مورد آن اختلاف است ، کنار بگذارد و پس از آن عملیات تصفیه را شروع کند. بنابراین همان طور که ملاحظه می گردد قانون گذار خواسته یک حق اختصاصی را به آن ها بدهد.

اگر دارایی باقی مانده شرکت کفاف پرداخت همه مطالبات شرکا را بدهد که هیچ . درغیراین صورت هرکس به نسبت آورده خود از کل دارایی باقی مانده که ممکن است کل مطالباتش را دربرنگیرد ، دریافت کند . نسبت به باقی مطالبات خود طلبکار شرکت است . شریکی سرمایه غیرنقدی تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود به شرکت آورده باشد و در ابتدا با توافق شرکا ارزیابی شده و سهم او تعیین شده باشد ، در صورت عدم کفایت دارایی نمی تواند عین آن مال را طلب کند. ایشان به نسبت میزان آورده خود از کل دارایی باقی مانده شرکت نسبت به این اموال مالکیت خواهد داشت. با این وجود به نظر می رسد شرکا می توانند از همان ابتدای تشکیل شرکت به موجب شرکت نامه یا اساسنامه شرکت یا حتی هنگام تقسیم دارائی ها بین شرکا توافق نمایند که چنین شخصی با پرداخت مابه التفاوت قیمت عین اموال بتواند عین مال خود را پس بگیرد.

نکته دیگر آن که متصدیان تصفیه علی الاصول مدیران شرکت هستند مگر این که اساسنامه یا اکثریت مجمع عمومی ترتیب دیگری پیش بینی کرده باشد. ایشان زمانی می توانند نسبت به تقسیم دارایی شرکت بین شرکا خواه درضمن مدت تصفیه و خواه پس از آن اقدام نمایند که قبلاً سه مرتبه در مجله رسمی و یکی از روزنامه ها ، این موضوع را را اعلان نموده از تاریخ انتشار اولین اعلان در مجله یک سال گذشته باشد.

مقدمه

جواب این سوال را در پایان این نوشتار کاربردی با هم مرور خواهیم کرد.

سود ناخالص:

اگر درآمد حاصل از کل فروش یک شرکت را برای یک دوره خاص (مثلا 1 ساله) داشته باشیم و بهای تمام شده کالا و خدمات به فروش رفته را از آن کسر کنیم، باقیمانده را سود ناخالص می نامند.

سود عملیاتی:

سود ناخالص فعلا اختلاف بین کل فروش و بهای تمام شده را نشان می دهد،حال اگر از سود ناخالص هزینه های مربوط به فروش، هزینه های عملیاتی، واحد تجاری از جمله اجاره و بیمه،حمل و نقل و کرایه، حقوق و دستمزد و استهلاک و . را کسر کنیم حاصل آن سود عملیاتی خواهد بود.

سود خالص:

برخی دیگر از هزینه ها از جمله بهره، مالیات و همچنین کلیه جریانات وجوه ورودی و خروجی را باید در سود عملیاتی اثر داد. حاصل این تغییرات در سود عملیاتی و عددی که پس از محاسبه کل کسورات به دست می آید را سود خالص می نامیم.

حاشیه سود چیست؟

به طور ساده اگر هر کدام از سودهای محقق شده شامل سود ناخالص، عملیاتی و یا خالص را بر کل درآمد شرکت در آن دوره تقسیم و حاصل را در 100 ضرب کنیم، حاشیه سود شرکت به واحد درصد به دست می آید.

برای مثال در شرکت هجرت با فروش 2250 میلیارد تومانی، 70 میلیارد سود خالص محقق شده است، در نتیجه حاشیه سود خالص 3.1 می باشد.

منظور از EPS چیست ؟

سود خالص را اگر در بازه یک ساله در نظر بگیریم و بر تعداد سهام شرکت تقسیم کنیم به آن EPS ( Earning Per Share ) یا سود هر سهم که اصطلاحی رایج به حساب می آید اطلاق می شود.

منظور از DPS چیست ؟

بخشی یا کل سودی که برای هر سهم در یک سال مالی محقق شده را می توان بین سهامداران بصورت نقدی توزیع کرد که به آن DPS (Dividend Per Share) می گویند.

نسبت پی بر ای ( P/E ) :

یکی از نسبت های موثر و کاربردی در تحلیل سهام نسبت قیمت سهم به سود یا درآمد آن می باشد. برای مثال اگر قیمت سهم 100 تومان و سود هر سهم 20 تومان باشد، نسبت پی به ای آن 5 مرتبه خواهد بود که با مقایسه این نسبت در گروه های مالی میتوان رشد قیمت نسبت به درآمد سهم را سنجید.

نکات مهم:

در تعریف سود و محاسبه حاشیه سود باید هر گروه را بصورت مستقل در نظر داشت. برای مثال نمی توان حاشیه سود یک شرکت پخش دارویی را با یک شرکت خودروساز مقایسه کرد.

لزوما کل سود محقق شده بصورت سود نقدی یا DPS بین سهامداران توزیع نمی شود و ممکن است برای اموری همچون سود انباشته استفاده گردد.

نسبت پی به ای به تنهایی معیار کاملی برای تحلیل ارزندگی شرکت ها نیست.برای بسیاری از شرکت ها که سود قابل تحقق یا تحقق یافته ندارند و اتفاقا هر دوره در حال شناسایی زیان هستند و همچنین در شرایطی که تورم بر ارزش گذاری شرکت ها حاکم است، باید از روش های دیگری برای سنجش استفاده کرد.

روش های محاسبه سود

در این مقاله سعی شده است تا شما را با دو روش محاسبه سود آشنا کنیم

سود به روش لایفو بهتر محاسبه می شود یا فایفو؟

fifo / فایفو

روشی است كه موجودی ها همواره به طور منظم گردش داشته و همواره كالاهای جديد وتازه در دسترسی باشد.

مثلا در يك كارخانه رنگ سازی ممكن است ابتدا قوطی های رنگ قديمی به فروش برسد واز ماندن زياد وفساد آن جلوگيری گردد به اين روش كه از اولين موجودی های اول استفاده شود روش اولين وارده يا فايفو گويند.

اما در مورد برخی از اقلام ديگر موجودی تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود روش اولين صادره آن معمولا از آخرين محموله كه در سطح بالا قرار گرفته است صورت ميگيرد اما داروها ويا سبزيجات يا كالاهای زود فاسد شدنی بايد ابتدا به مصرف برسد يعنی كالاهای اول وارده اول صادر شود به روش اولين صادره از آخرين وارده لايفو گويند.

كاربرد اين روش كه متداولترين روش ارزيابی موجودی هاست بسيار آسان است گردش اقلام بهای تمام شده در اين روش معمولا با گردش فيزيكی اقلام موجودی ها مطابقت ميكند.

ضمنا اجرای اين روش در دوره هايی كه قيمت ها در حال افزايش است موجب ايجاد سود ناخالص بيشتر ميشود عليرغم مزايای فوق سود بيشتر موجبات ماليات بر درآمد بيشتر را فراهم می آورد ودرآمدهای جاری با اقلام بهای تمام شده نسبتا قديمی مقايسه می شود ودر نتيجه كارايی و سودآوری بيش از واقع نشان داده می شود ضمن اينكه برای جايگزينی اقلام موجودی ها بهای بيشتري نيز بايد پرداخت كرد.

تطابق (مقابله) اقلام بهای تمام شده قديمی با درآمدهای جاری موجب ايجاد سوء ناشی از نگهداری موجودی ها ميشود كه بنوبه خود باعث نشان دادن قدرت سود آوری بيش از واقع واحتمالا گمراهی گروههای ذینفع می شود.

lifo / لایفو

مزيت عمده اين روش اين است كه در دوره افزايش قيمتها سود ناخالص به ميزاني كمتر محاسبه و ماليات بر درآمد كمتری پ رداخت گردد. كه موجب بهبود وضعيت نقدينگی وگردش وجوه نقد می شود ضمنا درآمد جاري با اقلام بهای تمام شده نزديك به قيمت های جاری مقايسه و مقابله و در نتيجه سود ناخالص نيز سود آوری تجاری را بهتر نشان می دهد.

اگر اين روش در چند دوره مالی متوالی به كار برده شود اقلام موجودی های منعكس در ترازنامه با ارزش به مراتب كمتر از قيمتهاي جاری در موقع افزايش قيمت ها نشان داده ميشود زيرا مبنای اقلام بهای تمام شده قديمی ونسبتا ارزان (كه موجب پايين آمدن غير عادی بهای تمام شده كالای فروش رفته است) محاسبه و ارزيابی شده است وافزايش سود غير معقولی را موجب خواهد شد.

در دورهايی كه قيمت ها در حال افزايش باشد اجرای لايفو موجب محاسبه سود ناخالص كمتر در مقايسه با روش فايفو می شود اگرچه سود كمتر موجب پرداخت ماليات كمتری می گردد اما سود هر سهم ارائه تصويری نادرست از قدرت سودآوری شركت يا واحد تجاری را موجب می شود لذا اين است كه مسئولين كشورهاي صنعتی شركتها را مقيد كرده اند تا جهت مقاصد مالياتی در صورت استفاده از لايفو آن را در محاسبه سود ناخالص به منظور گزارشگری مالی نيز بكار برند.

حساب جم با بیش از ۲۳ سال سابقه در ارائه گزارش حسابرسی شرکتها، موسسات و اشخاص در حداقل زمان ، دفاعیه مالیاتی، همچنین کاهش قطعی مالیات مشاغل و اشخاص حقیقی و رسیدگی به جرائم مالیات تراکنشهای بانکی توانسته است رضایت کامل شما عزیزان را جلب نماید. حساب جم با تهیه و تنظیم اظهارنامه های مالیاتی در اسرع وقت و استقرار بهینه حسابداری منطبق با استانداردهای حسابداری در بین برترین های حرفه خود در کشور قرار دارد. تخصصی ترین خدمات حسابرسی و حسابداری را از متخصصین و مشاوران مالیاتی حساب جم بخواهید

افزایش سرمایه چیست؟ انواع آن را بشناسیم

افزایش سرمایه چیست؟ انواع آن را بشناسیم

دنیای بورس : این روزها شاهد پیوستن خیل عظیم سرمایه توسط افرادی تازه‌وارد به بورس تهران هستیم. بازاری که از ابتدای سال جاری تاکنون بازدهی بیش از 93 درصدی از آن معامله‌گران کرده است و با اختلاف از دیگر بازارهای سرمایه‌گذاری سبقت گرفته است. یکی از مفاهیمی که این روزها بسیار به گوش بورس‌بازان می‌رسد، خبر افزایش سرمایه شرکت‌ها و رشد قیمت سهام آن‌ها به همین واسطه است.

اکنون پرسشی که شاید برای بسیاری از سرمایه‌گذاران جدید بورسی پیش می‌آید این است که افزایش سرمایه چیست؟ چه شرکت‌هایی مبادرت به افزایش سرمایه می‌کنند؟ چه روش‌هایی برای افزایش سرمایه وجود دارد و تفاوت این روش‌ها در چیست؟ سهام موجود در پرتفوی سهامداران بعد از افزایش سرمایه چه تغییری می‌کند؟ و پرسش‌های دیگری از این دست که در گزارش پیشرو بدان‌ها پاسخ داده می‌َشود.

افزایش سرمایه چیست؟

در یک نگاه کلی شرکت‌ها به منظور تامين منابع مورد نياز برای طرح‌های توسعه‌ای و همچنین پاسخگویی به نياز خود به نقدینگی، اقدام به افزایش سرمایه می‌کنند. در واقع تغییر در میزان سرمایه یکی از روش‌های تامین مالی شرکت‌هاست. در برخی مواقع نیز این راهکار به منظور اصلاح و بهبود ساختار مالی شرکت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

هر شرکت بورسی یا فرابورسی که بخواهد سرمایه خود را به هر دلیلی افزایش دهد، باید تعدادی سهام جدید منتشر کند و به سهامداران بفروشد. به این طریق مبلغ مورد نیاز برای این اقدام تامین می‌شود. تفاوت اصلی میان انواع روش‌های افزایش میزان سرمایه نیز به محل تامین این منابع جدید بازمی‌گردد که در ادامه انواع روش‌ها به تفصیل توضیح داده می‌َشود.

انواع روش‌ های افزایش سرمایه کدامند؟

در مجموع می‌توان 4 دسته کلی برای افزایش سرمایه شرکت‌ها در نظر گرفت که شامل

  1. افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی دارایی‌ها
  2. افزایش سرمایه از محل سود انباشته (سهام جایزه)
  3. افزایش سرمایه از محل آورده نقدی و مطالبات حال شده سهامداران
  4. افزایش سرمایه به روش صرف سهام

1. افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی چیست؟

در افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی دارایی‌ها، شرکت دارایی‌های ثابت مشهود خود همانند زمین، ساختمان، ماشین‌آلات و تجهیزات، سرمایه‌گذاری‌ها و … را مورد تجدید ارزیابی قرار می‌دهند.

به عبارت دیگر، ارزش دارایی‌ها یک شرکت بر اساس نرخ تورم کشور ارزیابی شده و در ترازنامه به روز می‌شود. با به روز شدن ارزش دارایی‌ها، امکان استفاده از تسهیلات مالی بیشتر نیز وجود دارد. این مهم در شرکت‌های زیان‌ده می‌تواند به‌عنوان محرکی برای تجدید حیات شرکت‌ها محسوب شود.

این موضوع به ویژه برای شرکت‌هایی که مشمول ماده 141 قانون تجارت شده‌اند، از اهمیت زیادی برخوردار است. بر‌اساس قانون تجارت در صورتی که مقدار زیان از نصف سرمایه ثبتی شرکت بیشتر باشد، شرکت مذکور مشمول ماده 141 می‌شود. شرکت زیان‌ده برای خروج از این ماده باید سرمایه خود را به مقداری افزایش دهد تا میزان زیان از نصف سرمایه کمتر شود.

در این روش، درصد مالکیت سهامدار در شرکت تغییری پیدا نمی‌کند. یعنی به همان نسبت که سرمایه شرکت زیاد می‌شود، تعداد سهام فرد نیز افزایش پیدا می‌کند.

2. افزایش سرمایه از محل سود انباشته چیست؟

طبق قانون تجارت شرکت‌ها موظفند سالیانه درصدی از سود خود را بین سهامداران تقسیم نکرده و نزد خود نگهداری شوند. این سود در حسابی تحت عنوان سود انباشته در صورت‌های مالی شرکت‌ها ثبت می‌شود. با افزایش سودهای ذخیره شده و رسیدن به مقدار مناسبی، شرکت‌ می‌تواند از این محل سرمایه خود را افزایش دهد و با این کار منابع جدید مورد نیاز خود را تامین کند.

پس در روش سود انباشته عملا جریان نقدینگی جدید به شرکت وارد نمی‌شود. پس به دلیل اینکه سهامداران پولی برای سهام جدید خود پرداخت نمی‌کنند. در این روش به سهامداران، سهامی تحت عنوان سهام جایزه تعلق می‌گیرد.

3. افزایش سرمایه از محل آورده نقدی چیست؟

در مواقعی که شرکت نیاز به منابع جدید برای طرح‌های توسعه‌ای خود دارد اما سود انباشته مناسبی در اختیار ندارد، ناچار به افزایش سرمایه از محل آورده نقدی سهامداران است. به دلیل اینکه این روش، نیازمند تأمین منابع جدید از سوی سهامداران فعلی شرکت است، شرکت حق استفاده و حضور در آن را ابتدا به سهامداران شرکت می‌دهد.

به این صورت که اوراقی تحت عنوان «حق تقدم سهام» در اختیار سهامداران فعلی قرار می‌گیرد. سهامدار در مدت زمان مجاز برای معاملات این اوراق که معمولا ۲ ماه است و به آن مهلت پذیره‌نویسی گفته می‌شود، دو راهکار دارد.

1. پرداخت مبلغ اسمی سهام: در این روش سهامدار به ازای هر سهم باید مبلغی را در بازه زمانی ۲ ماهه به شرکت پرداخت کند. این مبلغ در ایران معمولا 1000 ریال (قیمت اسمی سهم) است. با این کار پس از طی شدن مراحل افزایش سرمایه، حق تقدم شما تبدیل به سهم عادی می‌شود.

2. فروش حق تقدم: اگر سهامدار به هر علتی تمایل نداشته باشد که از حق تقدم‌های خود استفاده کند، می‌تواند در بازه زمانی ۲ ماهه حق تقدم‌های خود را به سرمایه‌گذاران دیگر بفروشد. این حق تقدم‌ها مانند سهام عادی در بورس قابل معامله هستند. حق تقدم هر سهم با اضافه شدن حرف «ح» پس از نماد آن قابل شناسایی است. به عنوان نمونه حق تقدم ایران خودرو با نماد «خودروح» معامله می‌شود.

4. افزایش سرمایه از روش صرف سهام چیست؟

در این روش، شرکت سهام خود را به مبلغی بیش از قیمت اسمی و از طریق پذیره‌نویسی به فروش رسانده و تفاوت حاصل از قیمت فروش و قیمت اسمی سهام را، به حساب اندوخته منتقل و یا در ازای آن سهام جدید، به سهامداران قبلی می‌دهد.

در افزایش سرمایه به روش صرف سهام به جای انتشار سهام عادی با ارزش اسمی، پذیره‌نویسی سهام جدید ناشی از این عمل به قیمت بازار انجام می‌گیرد. منظور از صرف سهام، اضافه ارزش سهام یعنی مابه‌التفاوت ارزش بازاری و اسمی سهام است. شرکت در خصوص صرف سهام سه کار می‌توانند انجام دهند:

  • انتقال اضافه ارزش به اندوخته شرکت
  • تقسیم نقدی اضافه ارزش به سهامداری قبلی
  • دادن سهام جدید به سهامداران قبلی

در مورد فروش هم دو کار می‌توانند انجام دهند:

  • فروش با حفظ حق تقدم
  • فروش با سلب حق تقدم

بهترین نوع افزایش سرمایه کدام است؟

باید توجه داشت ساختار شرکت‌ها با یکدیگر تفاوت داشته و از آنجایی که هر یک پیچیدگی‌های خاص خود را دارند، نمی‌توان نسخه‌ای کلی برای همه شرکت‌ها در نظر گرفت. در مجموع اما افزایش سرمایه‌ای که سبب ورود منابع جدید مالی به شرکت شود، شرایط مناسب‌تری را برای توسعه فعالیت‌ها رقم می‌زند. بنابراین افزایش میزان سرمایه از طریق آورده نقدی و همچنین صرف سهام به صورت کلی بهتر قلمداد می‌شوند.

همچنین روش تجدید ارزیابی دارایی‌ها از آنجایی که عملا پولی وارد شرکت نشده و صرفا یک عملیات حسابداری برای بهبود صورت‌های مالی شرکت محسوب می‌شود، به ویژه برای شرکت‌های ورشکسته و مشمول ماده 141 قانون تجارت مناسب ارزیابی می‌َشود.

تاثیر افزایش سرمایه بر قیمت سهام

  • قیمت سهام بعد از افزایش سرمایه از محل سود انباشته

در روش سود انباشته درصد مالکیت سهامداران در شرکت تغییری پیدا نمی‌کند. یعنی به همان نسبت که سرمایه شرکت زیاد می‌شود، تعداد سهام سهامداران نیز افزایش پیدا می‌کند. از نظر تئوریک میزان دارایی سهامداران نیز تغییری نمی‌کند، یعنی به همان نسبت که تعداد سهام آن‌ها زیاد می‌شود، قیمت سهام کاهش پیدا می‌کند.

فرض کنید قیمت سهام شرکتی 2000 ریال است و این شرکت از محل سود انباشته ۴۰ درصد افزایش سرمایه می‌دهد. طبق فرمول، قیمت هر سهم جدید به صورت زیر محاسبه میشود:

ریال 1428.6=(0.4+1)/2000= قیمت سهم پس از افزایش سرمایه

قیمت سهام بعد از افزایش سرمایه از محل آورده نقدی

فرض کنید قیمت هر سهم شرکتی ۶۰۰۰ ریال است و این شرکت از محل مطالبات و آورده نقدی ۳۰۰ درصد افزایش سرمایه داده و به ازای هر سهم جدید ۱۰۰۰ ریال (یعنی همان ارزش اسمی) از سهامداران مطالبه می‌کند. قیمت هر سهم جدید و همچنین قیمت حق تقدم سهم این شرکت به صورت زیر خواهد بود:

ریال ۲۲۵۰=3+1/(۱۰۰۰*3)+۶۰۰۰ = قیمت سهم پس از افزایش سرمایه

ریال ۱۲۵۰=۱۰۰۰-۲۲۵۰ = قیمت حق تقدم

قیمت سهام بعد از افزایش سرمایه از محل سود انباشته و آورده نقدی سهامداران (تلفیق دو روش)

افزایش سرمایه به چه کسانی تعلق می‌گیرد؟

می‌توان اینگونه سوال را مطرح کرد که در چه صورتی افزایش سرمایه شرکت به سهامداران تعلق می‌گیرد؟ افزایش سرمایه به سهامداری تعلق می‌گیرد که در تاریخ اجرای مصوبه مجمع عمومی فوق العاده شرکت در این خصوص، مالک سهام شرکت باشد و اصطلاحا در مجمع عمومی فوق العاده افزایش سرمایه، شرکت کند.

سهام جایزه چیست؟

اگر شرکت برای افزایش سرمایه از محل سود انباشته و بدون دریافت هیچگونه وجهی، سهام جدیدی صادر و به سهامداران ارائه کند به این نوع سهم، سهام جایزه گفته می‌شود.

گواهی حق تقدم خرید سهام چیست؟

سهامداران یک شرکت، به نسبت سهم خود، مالک آن شرکت محسوب می‌شوند و پس افزایش سرمایه از محل آورده نقدی سهامداران و مطالبات حال شده در قالب حق تقدم در خرید سهام جدید شرکت نیز در اولویت قرار دارند. به این اولویت، حق تقدم خرید سهام می‌گویند.

باید توجه داشت فقط زمانی که یک شرکت از محل آورده نقدی افزایش سرمایه می‌دهد، به سهامداران شرکت (نسبت به تعداد سهامی که دارند) حق تقدم خرید سهام، تعلق می‌گیرد.

نحوه استفاده گواهی حق تقدم خرید سهام چگونه است؟

پس از افزایش سرمایه، سه حالت کلی در مورد گواهی حق تقدم وجود خواهد داشت:

این گواهی حق تقدم را خود سهامدار به قیمت روز تابلو معاملات می‌فروشد. چنانچه به روش مرسوم ایران باشد کافی است از قیمت خود سهم که روی تابلو معاملات مشاهده می‌کنید ۱۰۰۰ ریال کسر کنید و محدوده قیمت این حق تقدم‌ها را برآورد کنید. مهلت خرید و فروش این اوراق در یک بازه زمانی ۶۰ روزه یا 2 ماهه خواهد بود.

برای آن دسته از سرمایه‌گذارانی که انتظار دارند قیمت سهم مورد نظر در آینده با افزایش مواجه شود، داشتن سهم جدید جذابیت دارد و همین امر باعث می‌شود که فرد مبلغ مطالبه شده توسط شرکت (معمولا در ایران همان ارزش اسمی یعنی ۱۰۰۰ ریال) را به حساب شرکت واریز کند تا گواهی حق تقدم او تبدیل به سهم شود. مهلت واریز این وجه نیز در همان بازه زمانی ۶۰ روزه خواهد بود.

برخی از سهامداران ممکن است به علت عدم اطلاع از افزایش سرمایه شرکت و یا به هر دلیل دیگر، در مهلت تعیین شده هیچ اقدامی نسبت به این گواهی انجام ندهند؛ یعنی سهامدار نه اقدام به فروش می‌کند و نه مبلغ مطالبه شده را به حساب شرکت واریز می‌کند.

در این صورت شرکت پس از پایان مهلت مقرر، این گواهی‌ها را که اصطلاحا به آن حق تقدم های استفاده نشده می گویند، حداکثر ظرف مدت ۲۰ روز با رعایت مفاد آیین نامه معاملات بورس، با قیمت تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود روز بازار به عموم سرمایه‌گذاران عرضه کرده و وجوه حاصل از این فروش را، پس از کسر هزینه های مربوطه (هزینه آگهی و هزینه‌هایی از این قبیل که مبلغ چندانی نخواهد بود) به حساب سهامداری که دارنده گواهی حق تقدم بوده، واریز می‌کند.

چالش چگونگی تقسیم سود نقدی سهامداران/مدیران تمایل دارند سود را نگه داشته و با تاخیر پرداخت کنند/سه فاکتور مهم تاثیرگذار در سود تقسیمی شرکت‌ها/امسال شاهد کمترین توزیع سودنقدی در بازار سهام بودیم

چالش چگونگی تقسیم سود نقدی سهامداران/مدیران تمایل دارند سود را نگه داشته و با تاخیر پرداخت کنند/سه فاکتور مهم تاثیرگذار در سود تقسیمی شرکت‌ها/امسال شاهد کمترین توزیع سودنقدی در بازار سهام بودیم

سید فرهنگ حسینی کارشناس بازار سرمایه گفت: به هر میزان که شرکت تقسیم سود کند، بعد از تعدیل قیمت سهم به همان میزان کاهش پیدا می کند اما در عرض چند روز و یا چند هفته این این فاصله قیمتی(Gap) جبران می شود و وجه سهامداران باز گشته و در عین حال یک سودی به عنوان سود نقدی و جایزه دریافت کرده است.

گروه بورس پایگاه خبری تحلیلی رادار اقتصاد؛ در این روزهای بازارسرمایه بسیاری از شرکت‌ها مجامع سالیانه خود را برگزار کرده و سود تقسیم کرده اند. در این میان استراتژی بسیاری از سرمایه گذاران خرید نمادهای دارای مجامع تقسیم سود و به اصطلاح dividend محور است تا ضمن رشد و روند طبیعی خود سهم از سود تقسیمی نیز بهره مند شوند اما این شُبهه مطرح می شود که با تعدیل قیمت عملا عایدی برای سهامداران به جای نمی‌ماند چراکه با جمع میزان سود تقسیمی و قیمت تعدیل شده به همان قیمت سهم پیش از توقیف نماد خواهیم رسید. همچنین کابران فضای مجازی نسبت به این موضوع واکنش هایی داشتند، برخی از آنها بیان می کردند که این میزان تقسیم سود و تعدیل قیمت مشابه تخفیف‌های فریبنده فروشگاه هاست که با گران کردن محصول درصدی تخفیف برای مشتریان در نظر می گیرند و در نهایت کالا را با قیمت واقعی خود به فروش می رسانند.

برخی از فعالان بازار سهام نیز معتقدند تقسیم سود زمانی رقم می‌خورد که شرکت بتواند سود عملیاتی بسازد و درصدی از آن را میان سهامداران خود توزیع کند اما در عمل این اتفاق نمی افتد و بعضی از شرکت‌ها بنا بر دلایلی سود حاصل از فعالیت یک سال را بین سهامداران تقسیم نکرده و برای افزایش سرمایه نزد خود حفظ می‌کنند.

همچنین در این خصوص مطرح می شود که وجوه نقد سهامداران برای مدتی بلوکه می شود و در این مدت سهامدار نمی تواند از آن مبلغ کسب سودی داشته باشد. این در حالی است که بعد از بازگشایی نماد معاملاتی تقاوتی در ثروت شخص به وجود نمی‌آید و به مثابه برداشت بخشی از وجه خود شخص و در نهایت با عنوان هدیه یا مازاد سود، پس دادن به همان شخص است.

در همین رابطه به بررسی این اهم و استراتژی معاملاتی مناسب برای سرمایه گذاری پرداختیم.

* ۲ دلیل جذابیت سود نقدی برای سهامداران عمده

سید فرهنگ حسینی کارشناس بازار سرمایه و مدیر عامل شرکت معدنی امیر در گفت و گو با زهرا فعله گری خبرنگار رادار اقتصاد اظهار کرد: به لحاظ تئوریک باید در زمان تقسیم سود نقدی، قیمت سهام نیز به همان میزان تعدیل شود. در نتیجه هر عددی که برای تقسیم سود اعلام می شود به همان میزان قیمت سهم نیز کاهش پیدا می کند اما در خصوص اینکه آیا تفاوتی در ثروت افراد ایجاد می شود یا خیر ذکر چند نکته ضروری است.

حسینی ادامه داد: نخست باید گفت که سهامداران عمده ترجیح می‌دهند سود نقدی دریافت کنند چراکه در طول سال مصارف نقدی دارند به‌طوری که بخشی از آن صرف پرداخت حقوق کارمندان، بازنشسته‌ها و . شده و بخش دیگری از آن در جهت پیشبرد پروژه های جدید به کار گرفته می‌شود. در نتیجه سهامداران عمده ترجیح می‌دهند از نمادی که بر روی آن سرمایه گذاری می‌کنند، سود تقسیمی دریافت کنند.

کارشناس بازار سرمایه اضافه کرد: از طرفی سهامداران از لحاظ رفتاری و روانشانسی ترجیح می دهند در عوض فروش دارایی خود و انجام اقدامات دیگر با آن پول، در نمادی سرمایه گذاری کنند که به آنها سود نقدی پرداخت می کند و از این طریق مجددا اقدام به سرمایه گذاری کنند و یا هزینه و مخارج زندگی خود را پوشش دهند.

وی بیان کرد: هرچند که رویکرد سرمایه گذاران در بازار سهام متفاوت است اما سهامداران با دید بلند مدت بازار، استراتژی دریافت سود نقدی دارند و جریان نقدینگی های آتی شرکت را به عنوان بخشی از ارزش درنظر خواهند گرفت. در واقع می توان گفت سود تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود های نقدی پرداختی شرکت‌ها، عملا خالق و سازنده بخشی از ارزش آن شرکت است اما در خصوص خود سودنقدی چالش هایی وجود دارد؛ به طور نمونه می توان به نحوه پرداخت‌های ضعیف اشاره کرد. البته این موضوع طی یک سال گذشته با وجود سیستم سجام تا حدی مرتفع شده است.

حسینی با اشاره به یکی دیگر از چالش‌های پرداخت‌ سود، تشریح کرد: از نظر ساختاری معمولا زمان بندی پرداخت سود فرسایشی و کُند است از طرفی شرکت ها معتقدند تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود که اگر در زمان کوتاه تری اقدام به توزیع سود تقسیمی کنند، فشار مالی زیادی به آنها وارد می‌شود که البته برای این ادعای آنها راه حل هایی در دنیا وجود دارد که بتوانند به واسطه آن پرداخت های منظم و فصلی انجام بدهند. در این صورت هم سرمایه گذار متوجه می شود چه زمانی به عایدی خواهد رسید و هم شرکت‌ها می توانند برنامه ریزی بهتری داشته باشند.

*سه فاکتور مهم تاثیرگذار در سودتقسیمی شرکت‌ها / مطالبات سهامداران خرد مطرح نشد

وی معتقد است؛ سود نقدی و سیاست‌های توزیع آن عمدتا متاثر از سه فاکتور سیاست های رشد شرکت، ماهیت و کیفیت سود است. در سال گذشته بازار سهام یکی از پایین ترین میزان تقسیم سودهای نقدی را تجربه کرد که بخشی از آن به علت برگزاری غیرحضوری مجامع بود که در آن بستر امکان طرح و پیگیری مطالبات سهامداران خُرد و حقیقی در مجموع وجود نداشت.

*تمایل مدیر شرکت‌ها به تاخیر در پرداخت سودهای نقدی

کارشناس بازار سرمایه تصریح کرد: یکی از چالش‌هایی که در خصوص سهام دویدند محور قابل بررسی است مربوط به تضاد منافع شرکت‌ها می شوند چراکه مدیران تمایل دارند که سود را نگه داشته و با تاخیر پرداخت کنند.

حسینی با بررسی عوامل تاثیرگذار در سیاست‌های پرداخت سود، بیان کرد: کیفیت سود نقدی یکی دیگر از عواملی است که سود پرداختی شرکت ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ به طوری که امسال در بسیاری از صنایع بورسی، بخشی از سود حاصل شده "ماهیت تورمی" دارد و در عین حال استهلاک در برخی از شرکت‌ها به دلیل اینکه با عددهای ریالی پایین تری ساخته شدند، واقعی نیستند. در نتیجه شرکت ها برای حفظ تولیدشان ناچار به هزینه بیشتری می شوند. همچنین در بیشتر مواقع نگاه صحیحی به جایگزینی محصولات نیز وجود ندارد.

وی در خصوص سودهای تورمی توضیح داد: سود برخی از شرکت ها به دلیل تورم های ارزی و یا قیمت های جهانی بوده و امکان جایگزینی آن در سال دیگر وجود ندارد، در واقع اینگونه سودها، سودهای تورمی و غیر تکرار پذیر هستند. در همین راستا برخی از شرکت ها تصمیم گرفتند امسال سودی تقسیم نکنند. در مقابل برخی از شرکت ها به دلیل سیاست های توسعه‌ای خود تمایل به تقسیم سود بالا ندارند و ترجیح می‌دهند سود کمتری تقسیم کنند. در این صورت شرکت‌ها سودهای ساخته شده خود را صرف پروژه های سودآور می‌کنند

*توزیع سود چه تاثیری در P/E شرکت‌ها دارند؟

کارشناس بازار سرمایه تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود بیان کرد: در عمل سهامداران از شرکت‌هایی که طرح توسعه خاصی ندارد و شرکت هایی که سود بالایی را تقسیم می کنند، استقبال بیشتری می کنند و چنین سهامی نسبت به هم گروهی‌های خود (که هیچ طرح توسعه خاصی ندارند و سود کمتری تقسیم می کنند) P/E بهتر دارند.

حسینی اضافه کرد: بنابراین در شرکت هایی که طرح توسعه ای ندارند و سود بالایی را تقسیم می کنند معمولا P/E (نسبت قیمت سهام بر سود) بالاتری را دریافت می کنند اما در مقابل در سهام های رشدی و شرکت های رو به رشد، شرکت هایی که فرصت های سرمایه گذاری بهتر و بیشتری داشته و درعین حال سود بالاتری را کسب می کنند و بازده بهتری دارند P/E بالاتری دارند و معمولا تقسیم سود تاثیر خاصی بر نسبت قیمت سهام بر سود آنها ندارد.

*شرکت کردن سهامداران خرد و حقیقی در مجامع چه نفعی را به دنبال دارد؟

وی تشریح کرد: معمولا بعد از مجمع که سود تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود نقدی پرداخت می شود قیمت سهم کاهش پیدا می‌کند و در ظاهر این هست که در وضعیت مالی فرد تفاوتی ایجاد نشده است اما در خیلی از شرکت ها که سود بالایی تقسیم می کنند و همچنین وضعیت با تثبات تر مالی دارند شاهد این هستیم که این فاصله قیمتی(Gap) سریع پر می‌شود. در نهایت وجه سهامداران باز گشته و در عین حال یک سودی به عنوان سود نقدی دریافت خواهند کرد.

کارشناس بازار سرمایه بیان کرد: در حقیقت سود نقدی که معمولا شرکت ها آن را مصوب می‌کنند و پرداخت می‌شود، یک جریان نقدی آزاد بوده و یک مازاد نقدینگی است که هر ساله این سیکل تکرار می شود و در ارزش شرکت به بار می‌نشیند و آن را بین سهامداران توزیع می کند. درنتیجه سهامداران در آستانه مجامع آن سود نقدی را در قیمت سهم لحاظ می کنند.

حسینی در بیان چرایی تعدیل قیمت سهم بعد از تقسیم سود گفت: با توجه به اینکه دو الی سه روز قبل و یا بعد مجامع اتفاق خاصی در شرکت نمی افتد، باید قیمت سهم در همان محدوده بماند. در نتیجه سود نقدی به علاوه قیمت سهم بعد از مجمع باید با قیمت سهم قبل از مجمع برابری کند و اگر این تعادل وجود نداشته باشد یک اتفاق غیر عادی افتاده است و باعث می شود سهامدار یک سود غیر عادی کسب کند اما در کلان این تعادل برقرار بوده و در مجموع سودی که به سهامداران داده می شود عملا منافعی است که از سهم می برند و در بلند مدت خلق ارزشی است که از سود های نقدی و رشد شرکت ها صورت می گیرد و حتی برای شرکت هایی که سیاست های رشد دارند هم آینده بهتری رقم می‌خورد.

افزایش سرمایه شرکت

هزینه ثبت شرکت

آیا از افزایش سرمایه شرکت اطلاعاتی کاملی را در اختیار دارید؟ آیا می دانید روش های افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص کدام است و کدام روش راحتتر است؟ شما می توانید با مطالعه این مطلب یا تماس با ما، در مورد تمام سوالاتی از این قبیل اطلاعاتی را به دست بیاورد.

افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص

قوانین افزایش سرمایه

سرمایه شرکت عبارت است از دارایی های یک شرکت که با کم کردن تمام بدهی های آن، می توان به سرمایه شرکت پی برد.

میزان سرمایه شرکت تجاری، بیانی از میزان توان آن شرکت می باشد. برای افزایش سرمایه شرکت ، حداکثری تعریف نشده و به میزان دلخواه قابل افزایش است اما معمولاً سرمایه شرکت های سهامی دارای حداقل است.

به عنوان مثال حداقل سرمایه شرکت سهامی عام پنج میلیون ریال و حداقل سرمایه در ثبت شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال می­باشد. منظور از سرمایه شرکت سهامی، مجموع قیمت اسمی سهام شرکت است.

ثبت افزایش سرمایه

شرکت ها بنابر شرایط اجباری یا اختیاری بعد از ثبت شرکت، به تغییر در مقدار سهام و سرمایه خود می شوند. منظور از ثبت افزایش سرمایه شرکت ها، بالا بردن میزان اسمی مبلغ سرمایه شرکت نسبت به زمان تاسیس آن و تائید در اساسنامه است.

اما هر گونه تغییر در میزان سرمایه باید در سامانه اداره ثبت ورود و سپس آگهی آن در روزنامه رسمی چاپ شود.

یکی از مهم ترین نکاتی که گفتن آن خالی از لطف نمی باشد این است که ارزش یک شرکت با سرمایه آن شرکت یکی نیست بلکه ارزش شرکت شامل سود، تجهیزات، نیروی انسانی، خطوط تولید، ارزش برند و غیره را در بر دارد در حالی که سرمایه مقدار پولی است که برای استارت اولیه هر شرکتی مورد نیاز بوده و معمولا سهامداران در تهیه و مهیا کردن آن نقش اساسی را دارند.

دلایل افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص

افرایش سرمایه شرکت به معنای افزایش اسمی سرمایه ثبت شده یا افزایش تعداد سهام­ های منتشر شده شرکت است. گاهی شرکت برای شرکت در مناقصه ها و مزایده ها، گرفتن یک پروژه، اخذ وام از بانکها، رتبه بندی شرکت و . تمایل به افزایش سرمایه دارند.

ثبت افزایش سرمایه

ثبت افزایش سرمایه

افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص

افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص، دو نوع قابل انجام است:

  • صدور سهام جدید
  • بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود

از این دو طریق می توان به 4 روش سرمایه شرکت را افزایش داد که در ادامه ذکر می کنیم

روش های افزایش سرمایه شرکت

مراحل افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص

طبق ماده 158 قانون تجارت 4 روش برای افزایش سرمایه سهامی خاص از طریق راه های مذکور وجود دارد که این 4 روش را می توان به صورت زیر بیان نمود:

  1. تبدیل مطالبات نقدی حال شده اشخاص از شرکت به سهام جدید یا همان افزایش سرمایه از محل مطالبات ( بهترین نوع افزایش سرمایه شرکت) در این حالت بایستی تمام مدارک و اسناد مربوط به امضاء بازرس شرکت نیز رسیده باشد.
  2. پرداخت مبلغ اسمی سهم به صورت نقدی: سهامداران می توانند با مبلغ نقدینگی خود، مقدار سرمایه شرکت را افزایش دهند.
  3. تبدیل اوراق قرضه به سهام: اوراق قرضه با توجه به این موضوع که به رسمیت شناخته نشده است به همین جهت اضافه کردن آن در فرآیند افزایش سرمایه نیز موضوعیتی ندارد.
  4. انتقال سود تقسیم نشده حاصله از ارزش سهام جدید به سرمایه شرکت: توجه داشته باشید که انتقال دادن هر گونه اندوخته قانونی به مبلغ سرمایه شرکت طبق قانون 140 قانون تجارت به سرمایه شرکت ممنوع می باشد.

البته اگر شرکا هنوز سرمایه قبلی را کامل پرداخت نکرده باشند؛ امکان افزایش سرمایه وجود ندارد. افزایش سرمایه از طریق افزایش قیمت اسمی سهام­ های پیشین فقط در صورتی ممکن است که کل سهامداران با این افزایش قیمت موافق باشند.

پس مراحل کلی عبارتند از:

  1. تادیه تمامی سرمایه قبلی که در شرکت وجود داشته، یعنی سرمایه قبلی شرکت کاملا به حساب شرکت واریز شود.
  2. تادیه مبلغی که افزایش یافته است. ( حالا یا از طریق آورده نقدی، یا تجهیزات یا مطالبات حال شده و یا . )
  3. تصویب مجمع عمومی فوق العاده شرکت
  4. ثبت افزایش سرمایه در سامانه و درج در روزنامه رسمی

مالیات افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص

شما به هر میزانی که سرمایه شرکت را زیاد کنید با به اندازه نیم در هزار آن مالیات پرداخت کنید.

یعنی به طور مثال شما اگر سرمایه شرکت را از 1 میلیون تومان به 100 میلیون تومان افزایش دهید باید نیم در هزار 99 میلیون تومان را به عنوان تمبر سرمایه پرداخت کنید. به طور ساده تر یعنی یک دوهزارم.

99 میلیون تقسیم بر 2000 هزار = 49500 تومان مالیات افزایش سرمایه از 1 میلیون به 100 میلیون خواهد بود

قوانین افزایش سرمایه

سوالات مهم شما

ثبت افزایش سرمایه چقدر هزینه دارد؟

افزایش سرمایه شرکت دو بخش هزینه ای دارد، یکی هزینه ثبت تغییرات شرکت در قالب یک صورتجلسه که از 600 هزار تومان می باشد و بخش دوم هم مالیات تمبر سرمایه می باشد که با توجه به میزان افزایش مشخص می گردد، جهت اطلاع از قیمت همین صفحه را مطالعه کنید.

افزایش سرمایه چقدر زمانبر است؟

مانند تمامی صورتجسلات تغییرات بین 10 الی 15 روز کاری تا درج آگهی در روزنامه رسمی می باشد.

افزایش سرمایه شرکت از چند طریق امکان پذیر است؟

  1. افزایش سرمایه شرکت از طریق افزایش مبلغ اسمی سهام امکان پذیر می باشد.
  2. مبلغ اسمی را به صورت نقدی می توان پرداخت کرد.
  3. تبدیل و تغییر اوراق قرضه به سهام
  4. مطالبات و پرداخت های نقدی که توسط اشخاص حقیقی و حقوقی به شرکت وارد شده به سهام تبدیل شود.
  5. انتقال سود تقسیم نشده و عواید حاصل از آن با اضافه کردن ارزش های جدیدی که سهام بدست آورده

برای افزایش سرمایه چه صورتجلسه ای لازم است؟

افزایش سرمایه شرکت تنها در اختیار مجمع فوق العاده سهامداران است. یعنی صورتجلسه مجمع عمومی به طور فوق العاده. مجمع فوق العاده سهامداران با گرد هم آمدن بیش از نیمی از سهامدارن دارای حق رای رسمیت می­یابد اما چنانچه تعداد شرکت کنندگان در مجمع به این حد نرسد در دور دوم تشکیل مجمع، حضور بیش از یک سوم سهامدارن دارای حق رای کفایت می­کند. یک تصمیم در صورتی تصویب می­شود که بیش از دو سوم سهامداران به آن رای مثبت بدهند.

شرایط افزایش سرمایه شرکت

شرایط افزایش سرمایه شرکت

در تمام اساسنامه های شرکت های مختلف، بر میزان و مبلغ سرمایه به شکل دقیق اشاره می شود که طبق قانون 83 لایحه ی قانونی اصلاح، هرگونه تغییر در مواد اساسنامه قبل از موعد منحصرا در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است.

یکی از مهمترین ملزومات دیگر در افزایش سرمایه، حق تقدم با سهامداران قدیمی است بدین منظور که اگر شرکتی به دنبال افزایش سرمایه باشد، اولویت اصلی برای خرید سهام، با سهامداران قدیمی می باشد.

البته این حق قابلیت نقل و انتقال دارد و سهامداران جدید می توانند با خرید این حق از سهامداران قدیمی آن را به دست بیاورند.

از دیگر ملزومات مهم در افزایش سرمایه شرکت می توان به این نکته اشاره کرد که سرمایه قبلی شرکت ها بایستی تمام تادیه شود چرا که در غیر اینصورت افزایش سرمایه از هیچ طریقی امکان پذیر نخواهد تغییر قیمت سهام بعد از تقسیم سود بود.

روند افزایش سرمایه شرکت بدین صورت است که تمام اعضای هئیت مدیره پیشنهاد افزایش سرمایه را اعلام می کنند و مجمع نیز با انجام بررسی های مختلف؛ نظر خود را در مورد افزایش سرمایه شرکت اعلام کنند.

مدارک لازم برای افزایش سرمایه شرکت

مدارک لازم جهت افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص

  • صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده، امضا شده توسط سهامداران
  • لیست سهام داران و میزان سهام قبل و بعد از افزایش همراه با امضا
  • نسخه ای از گزارش بازرس قانونی
  • اساسنامه شرکت
  • مشخصات عمومی اعضا جهت ثبت در سامانه

هزینه افزایش سرمایه شرکت

نحوه افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص

تمام سهامداران شرکت های سهامی با مسئله افزایش سرمایه روبه رو هستند چرا که این موضوع تواند مزایا و فواید بسیار زیادی را برای شرکت ها داشته باشند که در بسیاری از موارد افزایش سرمایه ضروری و اجباری می باشد.

برای مثال اگر شرکت شما بعد از گذشت زمان به شرکت مادر تبدیل شود بایستی مقدار سرمایه را افزایش داد که مقدار سرمایه برای این گونه شرکت ها در حدود یک صد میلیارد ریال می باشد که اگر سرمایه یک شرکت مادر کمتر از این مقدار باشد بی شک، بایستی در کوتاه ترین زمان ممکن، اقدام به افزایش آن داشته باشند.

نوع، اندازه و فعالیت تمام شرکت ها می تواند بر مقدار و میزان سرمایه اولیه و افزایش سرمایه شرکت تاثیر مستقیمی داشته باشد که برای کسب اطلاعات در این موارد می توانید با ما در تماس باشید.

افزایش سرمایه شرکت

شما می توانید پاسخ تمامی سوالات خود را چنانچه در این مطلببه دست نیاورده اید در تماس با ما به دست آورده و با آگاهی بیشتر اقدام به افزایش سرمایه شرکت داشته باشید.

همکاران ما نیز سعی بر آن دارند تا بتوانند تا با به روز کردن اطلاعات خود از قوانین تجارت بهترین و مناسب ترین راه ها را برای افزایش سرمایه شرکت به شرکت های علاقمند ارائه دهد. برای کسب اطلاعات می توانید همین حالا با همکاران ما تماس گرفته و سوالات خود را مطرح نمایید.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.